CHRISTIAN IDIOT – XII   A PLATTER OF BLESSINGS

I am a Lutheran. My sister has married into the CSI church. I have come to my sister’s house for their Thanks Giving Festival. She is very angry with her husband and calls him “A worthless man who could not bring home the Platter of Blessings* auctioned in the church.” “If only we had got the Platter of Blessings,” my sister laments, “I would have put the little gold cross on my baby. It would have been a lovely dollar on the one hand and a talisman around her neck warding off all evil and bringing God’s blessings!” Her poor husband is sad because he could not successfully compete with the affluent members of the church. He sulking in a corner tying to pacify himself that families with single earning cannot aspire for the platter of blessings.

In 1517 Martin Luther raised his voice against the Roman Catholic Church which raised funds for fighting crusades and building cathedrals by selling God’s forgiveness of sin by signed papers called ‘indulgences’.   Martin Luther condemned this practice as buying and selling of salvation. 

Is it right that Christians today put God’s blessing up for auction sale in the form of Platter of Blessing and bid tens of thousands to get it? I am sad to say even Lutherans have forgotten what Luther stood for and have started this practice.  I may sound idiotic but I have a question: If God gives blessings on a platter only to those who give tens of thousands to receive it; what happens to that widow who dropped two coins and all other poor people like us?

I am at a loss to understand how that Platter of Blessings that caused so much disturbance in my sister’s house will shower blessings upon that family which got it at a cost of Rs.52,000!  What do you think?

*This is a large platter (in Tamil, “Aasirvaathath thattu) with some articles like a small gold cross, a bible and a devotional book and fruits presented as an offering at Thanksgiving festivals and auctioned after the worship. People believe (or made to believe) that God’s special blessing rests upon it and they bid in thousands to possess it.  Higher the bid; greater the blessing!

நான் ஒரு முட்டாளுங்க - 12      ஆசீர்வாதத் தட்டு

நாங்க ‘டெல்க்”! புரியலையா? TELC லுதரன் சபைக்காரங்க. CSI சபையிலே கட்டிகொடுத்த என் அக்கா வீட்டுக்கு தோத்திரப் பண்டிகைனு வந்தேன். அக்காவுக்கு அவ புருஷன் மேலே ஒரே கோபம். “ஒரு ஆசீர்வாதத் தட்டை வாங்க முடியாதத் துப்புக் கெட்ட மனுஷன்” என்று அத்தானுக்குத் திட்டு. “அந்தத் தட்டிலே இருந்த தங்க சிலுவையை நம்ப குழந்தைக்கு போட்டிருந்தா தங்கத்துக்குத் தங்கமுமாச்சு; தாயத்து போட்டாமாதிரி ஆண்டவனின் ஆசீர்வாதமுமாச்சு”னு அக்கா ஆதங்கப்பட்டா. வசதியான மக்களோடே போட்டி போட்டு ஏலம் கேட்டு தோத்து போன சோகம் அவருக்கு. ஓத்த சம்பளக்காரன் எல்லாம் ஆசீர்வாத்த் தட்டுக்கு  ஆசைபடலாமானு கொம்புத் தேனுக்கு ஏங்கின முடவனா குருகிப்போனார் அத்தான்.

ஐந்து நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னமேயே மாட்டின் லூத்தர்  ரோமன் கத்த்தோலிக்கத் திருச் சபை (indulgences) என்ற பாவமன்னிப்பு சீட்டு விற்று சிலுவைப்போருக்கும் பேராலயங்கள் கட்டுவதற்கும் பணம் சேர்ப்பது தப்புனு புரட்சி பண்ணினாரே இரட்சிப்பை விற்கவும் வாங்கவும் முடியாதுன்னு எதிர்த்தாரு.

இன்றைக்கு ஆண்டவனுடைய ஆசீர்வாத்த்தையே கிறிஸ்தவங்க ஆசீர்வாத்த் தட்டுலே வச்சு ஏலம் போடுராங்களே, இது சரிங்களா? சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க - லூத்தரை மறந்த லுத்தரன் சபையிலும் ஆசீவாதத் தட்டு விலையாகுதுங்க. முட்டாள்தனமா கேட்கிறேன்னு நினைக்காதீங்க, ஆயிரம் ஆயிரமா கொடுத்தவங்களுக்குத்தான் தட்டிலே ஆசீர்வாதம்னா ரெண்டுகாசு கொடுத்த அந்த விதவைக்கும் எங்களைப் போன்ற ஏழை பாழைங்களுக்கும் ஆண்டவர் என்னங்க கொடுப்பார்?

என் அக்கா வீட்டிலே இத்தனை கலவரத்தை எற்படுத்தின அந்த ஆசீர்வாத்த்தட்டை 52 ஆயிரம் கொடுத்து வாங்கிட்டு போனவுங்க வீட்டிலே ஆசீர்வாதம் நிறம்பி வழியும்னு எனக்கு தோணலைங்க. நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க?

CHRISTIAN IDIOT - XI

I am waiting to be married. I am waiting for a long time. What stand between me and my marriage are two questions that people ask about how much gold and money my parents are ready to give. Demanding and giving dowry is not just a mistake but crime according to THE DOWRY PROHIBITION ACT, 1961 punishable under IPC 406,304B and 498A. Why the church does not consider this crime as a sin against women?

I may not be an Ishwaryarai; but I am a beautiful woman.  I have good education and efficiency to earn a decent salary and I have a good job too.  Why should I give money and get married? What is the guarantee that anybody who demanded money to tie the thali around my neck will not squeeze my neck to extract more money from my parents? I have firmly told my dad that I would not marry a man who demands dowry.

Would any self-respecting man put himself on sale for five lacks or fifty sovereigns? My mom tells me that I am idiot to refuse such a man as my husband. You may also call me an idiot.  I shall wait until I find the man whom I can respect. I shall wait to be married; even it is going to be a ‘long wait‘.

நான் ஒரு முட்டாளுங்க - 11

நான் கலியாணத்திற்குக் காத்திருக்கிறேன்; ரொம்ப நாளா காத்திருக்கிறேன். எனக்கும் என் கலியாணத்திற்கும் குறுகே இருப்பது இரண்டு கேள்விகள்தான்! “என்ன போடுவாங்க? எவ்வளவு குடுப்பாங்க?” டௌரி கேக்கிறதும் கொடுக்கிறதும் தவறு மட்டுமில்லை சட்டப்படி (வரதட்சணைத் தடுப்புச் சட்டம், 1961, இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் 406, 304பி, 498A பிரிவுகளின்படி) குற்றமும் கூட. திருச்சபையிலே இந்தப்பழக்கத்தை பெண்களுக்கு விரோதமான பாவமாக ஏன் நாம் கருதுவதில்லை?

நான் ஐஸ்வர்யாராயா இல்லாம இருக்கலாம் ஆனா அழகா இல்லைனு சொல்ல முடியாது. கை நிறைய சம்பளம் வாங்கும் படிப்பும் திறமையும் எனக்கு இருக்குது. ஒரு நால்ல வேலையிலும் இருக்கிறேன். நான் ஏன் ஒருத்தருக்கு காசு கொடுத்து கழுத்தை நீட்டனும்? நீட்டின கழுத்திலே தாலியைக் கட்ட காசு கேட்கிரவன் நாளைக்கு காசுக்காக க்ழுத்தை நெறிக்கமாட்டான் என்பது என்னங்க நிச்சயம்? நான் என் அப்பாகிட்டே “டௌரி கேட்கிற மாப்பிள்ளை எனக்கு வேண்டாம்”னு திட்டவட்டமா சொல்லிட்டேன்.

தன்மானமுள்ள எந்த ஆம்பிளையும் ஐஞ்சு லச்சத்திற்கும் ஐம்பது பவுனுக்கும் தன்னை வியாபாரப் போருளாக்குவானா?  இந்த மாதிரி ஆளை என்னால் எப்படி புருஷனா மதிக்க முடியும்னு கேட்டால் என் அம்மா “போடி முட்டாள் ஜென்மம்” என்று திட்டுறாங்க. நான் ஒரு முட்டாள்தாங்க. நான் மதிக்கக்கூடிய மனுஷன் வருகிறவரைக்கும் நான் கலியாணத்துக்காகக் காத்திருப்பேங்க. எத்தனை நாள் வேணும்னாலும் காத்திருப்பேங்க.

நான் ஒரு முட்டாளுங்க - 10 

 

எங்களூர் தோத்திரப்பண்டிகைக்குக் குலுக்கல் சீட்டு நடத்துராங்களாம்! முதல் பரிசு தங்கக் காசாம்! பரிசுச் சீட்டு வாங்குவது பற்றி திருச்சபைத் தலைவர் ஒருவர் என்னை அணுகினார். அது என்னை வெகுவாக பாதித்தது. பரிசுச் சீட்டு, குலுக்கல் சீட்டு, RAFFLE TICKET எல்லாம் ஒரேமாதிரி தவறுதான் என்று சொல்லிப் பார்த்தேன். சீட்டு விற்ற பணத்தில் பரிசுப் பொருட்கள் வாங்கப்படாததால் இது RAFFLE இல்லைங்க என்று வாதித்தார். பரிசுச் சீட்டு வாங்க மறுத்துவிட்டேன். பத்து ரூபாய் கொடுத்து தங்கக் காசை தட்டிகிட்டு போகும் வாய்பைத் தவறவிட்ட என்னை ஒரு மாதிரியா பார்த்துவிட்டு போனார். அவர் பார்வையில் நான் முட்டாளாவே இருக்கலாம் ஆனால் என் முட்டாள் தனத்திற்கு சில காரணங்கள் இருக்கு சொல்லுறேன் கேளுங்க.

1.       இறையியல் முறண்பாடு: (THEOLOGICAL OBJECTION) நாம் நம்புவது கிருபையின் கடவுளை. குலுக்கல் சீட்டு வாங்குகிறவன் நம்புவது அதிஷ்ட தேவதையை! “கிரியையினாலல்ல கிருபையினால்” என்பது கிறிஸ்தவம். “இரண்டுமல்ல அதிஷ்டத்தினால்” என்பது குலுக்கல்த்துவம்!

2.       ஒழுக்க முறண்பாடு: (MORAL OBJECTION) உழைக்காமல் சிரு முதலீட்டினால் பெரு லாபமடையத் தூண்டுவது முறையானதல்ல என்பதால் தமிழக அரசே குற்றமென்று கைவிட்ட குலுக்கல் சீட்டை கிறிஸ்தவத் திருச்சபை நடத்தலாமா? (GAMBLING IS AN UNIVERSAL HUMAN WEAKNESS WHICH HAS TO BE CONDEMED.) சூதாடுவது தவிற்கப்பட வேண்டிய அகில உலக மனித பெலவீனம்.

3.       உளவியல் முறண்பாடு: (PSYCHOLOGICAL OBJECTION) பத்து ரூபாய் கொடுத்து சீட்டு வாங்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் பரிசு வாங்குவதற்குறிய சம வாய்ப்பு (EQUAL OPPORTUNITY) இருப்பதால், பரிசு கிடைக்கதவருக்கு பெருத்த ஏமாறம் ஏற்படுவதுடன் பரிசு பெற்றவர்மேல் அவசியமற்ற பொறாமையும், குலுக்கல் நடத்திய முறையின் மேல் தேவையற்ற சந்தேகமும் ஏற்படுவது இயல்பு.

4.       சமய முறண்பாடு: (RELIGIOUS OBJECTION) நன்றிவழிபாட்டு விழாவில் காணிக்கை கொடுப்பதற்கு நன்றியறிதலே உந்தமாக (MOTIVATION) இருக்க வேண்டுமேயன்றி “எப்படியாகிலும் தங்கக் காசு வென்றிட வேண்டும்” என்பது ஈகையின் உந்தம் அல்ல. விதவை கொடுத்த இரண்டு காசு ஏசுவுக்கு ஏற்புடையதாயிருந்தது நாமறிந்ததே!

விவரமான கிறிஸ்தவங்க தங்கள் பணத்தை கோவில் நடத்தும் குலுக்கலிலே தைரியமாக முதலீடு செய்வாங்க. “பரிசு கிடைச்சா கிடைக்கட்டும்; கிடைக்காட்டி நம்ம பணம் ஆட்டோமடிக்கா காணிக்கையா மாறிடுமில்லே”னு ஒரு நம்பிக்கை!!

நானொரு முட்டாளுங்க என் பணத்தை நேரடியா காணிக்கை பையிலே போட்டிருவேங்க. காணிக்கையிலேயே சூதாட்டமா! இது கடவுளுக்கே அல்வா கொடுக்கிற செயலுங்க!!

CHISTIAN IDIOT - X

Our local church is conducting raffles to generate “thank offering” during this year’s Thanksgiving Festival! They say that the first prize is a gold coin!!  One of the church elders tried to sell me a ticket. I tried to tell him that raffle was wrong. He argued that it was not raffle because they were not going use the funds raised by the sale of tickets to buy prizes. When I refused to buy even one ticket he gave me a strange look and walked away. I am sure he thought I was an idiot to let go this golden opportunity to win a gold coin by paying just Rs. 10. I have a few reasons to make that idiotic decision never to participate in raffle even if it was for a very noble cause.  

1 THEOLOGICAL OBJECTION: We believe in the God of grace. Raffle mongers believe in the goddess of luck! “NOT BY WORKS BUT BY GRACE!” says Christianity “NEITHER WORK NOR GRACE, IT IS LUCK!” says Rafflism.

2. MORAL OBJECTION: Gambling is an universal human weakness which has to be condemned. For the same reason, even the Tamilnadu government stopped raffle tickets and has made it illegal. Can the church engage raffle as a means of raising funds? Right means is as important as right ends.

3.  PSYCHOLOGICAL OBJECTION: Every person who pays Rs. 10 to buy a raffle ticket shares equal opportunity with all other buyers to win first prize! Therefore, the loser's disappointment is great and so is his/her anger at the winner and his/her suspicion of the raffle procedure.  He/she might even question the integrity of the church leades! A gambler never learns from losing. He/she always hopes to win next time and that is how one gets hooked

4. RELIGIOUS OBJECTION: Offerings in a Thanksgiving Festival must be motivated by gratitude to God and not by one’s greed to win a gold coin by paying Rs. 10. Money collected through raffle is not offering; it is by-product of human greed.

A shrewd & smart Christian  would invest his money in Church raffle. It is alright if he does not win: his investment would automatically become a thank offering!  I would rather remain a Christian idiot and just drop my thank offering in the collection bag!

நான் ஒரு முட்டாளுங்க—9

எங்க வீட்டிலே லெந்து காலத்திலே பூ வைக்க மாட்டாங்க பட்டு கட்ட மாட்டாங்க கறி சாப்பிட மாட்டாங்க சினிமாவுக்கு போகமாட்டாங்க. (டீ.வீ சீரியல் மட்டும் விதிவிலக்குங்க – அது போனால் வராது பாருங்க!). ரொம்ப பக்தியா வெள்ளிக்கிழமை ஆராதனைக்கு கூட போவாங்க. நாங்க பாரம்பரிய கிறிஸ்தவுங்க பாருங்க ஆகையினாலே லெந்துகாலம் ரொம்ப கெடுபிடிதான் போங்களேன்! ஈஸ்டர் அன்னைக்கு பார்க்கனுங்களே! ஏசு ஸ்வாமி உயிர்த்தேழுந்த சந்தோஷத்தை விட தபசு காலம் முடிந்த சந்தோஷம் தானுங்க பெருசா இருக்கும்! தலைக்கு இரண்டு முழம் பூ என்ன! பட்டு புடவை என்ன! கோழி வருவல் என்ன! மட்டன் பிரியாணி என்ன! போதாதற்கு லெந்து நாளிலே ரிலீசான புது படத்தினுடைய திருட்டு சீடீ என்ன! ஈஸ்டர் ஓரே கோலாகலம் தானுங்க! அதுக்கு பிறகு ஆன்மீகம் “பழய குருடி கதவைத் திறடி” கதைதான். இது சரியா தோணலையேன்னு சொன்னால் எனக்கு முட்டாள் பட்டம் கட்டுராங்க. நான் தெரியாமதான் கேட்கிறேன்: இருமுடியை இறக்கி வைத்த ஐயப்பன் பக்தனுக்கும்’ இஃப்தார் கஞ்சி குடிச்சு விரதம் முறித்த முகமதிய நண்பனுக்கும் ஈஸ்டரோடே தபசுகாலத்தை முடிச்சிக்கிற நமக்கும் என்னங்க வித்தியாசம்? எனக்கென்னமோ பணியில் இருக்கிறவர்களுக்கு (refresher course) பணியிடைப் பயிற்சி இருப்பது போல லெந்து காலம் நமக்கு ஒரு (spiritual refresher course) ஆன்மீக வாழ்விடைப் பயிற்சி என்று தோணுது. ஈஸ்டர் வரைகும் எதையாவது த்ற்காலிகமா கைவிடுவது என்பது முக்கியமல்ல; ஈஸ்டருக்கும் பிறகு என்னத்தை கைக்கொள்ள பழகிக்கிறோம் என்பது தான் முக்கியம். சுருதி கூட்டின இசைக்கருவிகளை வைத்து கச்சேரி பண்ணாட்டி எப்படிங்க! லெந்துகாலம் நமக்கு ஆன்மீக சுருதி கூட்டும் காலங்க. ஈஸ்டருக்கு பிறகு நடக்கும் நமது ஆன்மீக வாழ்க்கைதான் நமது கிறிஸ்தவ கச்சேரிங்க. “பாடுங்க! பாடுங்க!! பாடிகிட்டே இருங்க!!!”

CHRISTIAN IDIOT – IX

I come from a Christian home steaped in Indian traditions! They are very strict about lent observances. They attend all worships including the Friday evening worship. They don’t eat meat; or go to cenema; and the women do not wear flowers or silk during lent. (TV serial is a different matter – once you miss it, it’s gone for ever!) One wonders if their joy on the Easter day is the resurrection of Christ or the completion of lent! The women glitter in silk and wear more flowers than usual. Chiken roast and Mutton Biriyaani lunch ends with paan and gelusil. The rest of the day is spent watching pirated DVD of the films released during the lent. They all go back to square one in their spiritual journey. When I try to tell them about the spirit of lent, they think I am an idiot living in the past. Please tell me: Is there any difference between the Iyyappa devotee who has completed his pilgrimage or a Muslim who has broken his Ramadan fast with the iftar meal and us, Christians who have observed lent until the Easter day? I think lent is our spiritual refresher course to upgrade our Christian attitudes, appreciations and behavioral skills just like professionals having refresher courses to upgrade their working skills. What is important in lent observance is not what we temporarily give up until Easter but what we acquire and learn to live with even after Easter! What is the good of tuning up your guitar if you are not going to play it? Lent is a time to tune up our spiritual instrument! And after Easter your life with the resurrected Christ is the music you play with it. “If music be the food of love (life)… play on”