நான் ஒரு முட்டாளுங்க 18 - அதிகாலை சுவிசேஷக் கூச்சல்

எங்க மூத்த பொண்ணு எலிசபெத் 12ம் வகுப்பு தேர்வு எழுதுகிறாள். அரசு பள்ளியிலே தான் படிக்கிறாள். நல்லா படிப்பாள். டியூஷன் ஏற்பாடு செய்வதற்கெல்லாம் வசதியில்லை. ஆனா ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு படிக்கிறாள். தம்பி தங்கை தொந்தரவு இல்லாம படிக்கனும்னு அதிகாலமே எழுந்து படிப்பா. “பக்கத்துத் தெரு பள்ளிவாசல் தொழுகை சத்தம் காதைக் கிழிக்குதும்மா” னு நொந்துக்குவா. “ கொஞ்சம் பொருத்துக்கம்மா, அவுங்க சாமியை அவுங்க கும்பிடுராங்க! நாம என்ன செய்யமுடியும்?” என்று சமாதானம் சொல்லிப் பார்த்தேன். “சாமி கும்பிடரவுங்க சத்தமில்லாமே கும்பிடலாமில்லெ” என்று முனகினாள்.

 பரிட்ஷை பக்கத்திலே வர வர தபசுகாலமும் ஆரம்பிச்சுடுச்சு. எங்க தெருவிலேயே இருக்கிற நம்ப ஆலயத்திலே காலை 5:30 லிருந்து அரை மணி நேரம் தபசுகால அதிகாலை ஒலிபெருக்கி ஆராதனை நடக்குதுங்க. படிக்க முடியலையேன்னு மகள் அழுகிறாள். “ஐயோ! நம்ம கோயில் சமாச்சாரமாச்சே; யாரு கிட்டேயும் மறுப்பு சொல்ல முடியாதே”னு மனசு அடிச்சுக்குது! நற்செய்தி சொல்ல வேண்டியதுதான் அதிகாலை அமைதியைக் குலைத்து வலுக்கட்டாயமா ‘சுவிசேஷக் கூச்சல்’ போடுவது எனக்கு சரியாப் படலை.

இஸ்லாமியர் தொழுகை சத்தம் என் மகளுக்கு பிடிக்காத மாதிரி நம்முடைய லெந்து கால பக்தி பரவசம் எத்தனை பேர் சாபத்தை சம்பாதிக்குதோ தெரியல்லையே. அவரு கிட்டே மெதுவா சொல்லிப் பார்த்தேன். அவருக்கு வந்துச்சே கோபம்: “நம்ப சேகரக்குழுவும், போதகர் ஐயாவும் சேர்ந்து செய்கிற காரியம் உனக்கு தப்பா தோணுதோ! முட்டாள், முட்டாள்!” என்று சீரினார். நீங்களே சொல்லுங்க, நான் ஒரு முட்டாளா? 

CHRISTIAN IDIOT XVIII - SPIRITUAL NOISE POLLUTION

Our eldest daughter Elizabeth is writing her 12^th Std. exams. She studies in a government school. We couldn't afford special coaching classes for her; but she works hard. She starts her studies in the small hours of the morning when our younger children are still in bed. Her resentment is the “annoying” early morning call to worship from the mosque in the next street. “Put up with that darling,” I tried to calm her down saying, “after all they are worshiping their god. What can we do about it?” She walked away murmuring, “Why on earth they cannot worship in silence!”

As we drew closer to her exams the lent days started. Our church situated just a few meters from our home very enthusiastically started the lent dawn preaching every day from 5:30 am through the loud speakers. Elizabeth is very upset she is unable to concentrate while this goes on. I am confused. . . . .  This is organized by our church and I don’t have anybody to turn to for help. As Christians we are bound to preach the Good News. But somehow it does not seem right to me to forcefully blast the gospel through loud speakers piercing the peace and quiet of blissful early morning hours.

How many people will despise this dawn broadcasting from our church just as my daughter disliked the mosque’s call to worship! Some may even curse our seasonal Christian spirituality during lent. When I tried to tell my husband about this, he screamed at me, “Idiot, idiot. How dare you speak against something our pastor and the pastorate committee have decided to do!” Tell me please: am I an idiot?

CHRISTIAN IDIOT – XVII MAN IN MASK - SANTA

 A good friend of mine posted two photos on the Facebook and called them “before and after dressing up as Santa clause.”  The Santa Clause mask did not just hide my friends but it destroyed his total personality. I am not sure if such a killer mask is necessary at all.

Believe me, the way we dress up Santa Clause in India is absurd. In India Santa does not sit in a mall and just pose for photographs with kids on his lap.  You pull a wornout crumpled red robe and a crushed pink mask out of a storage box, put it on a guy and drag him around for your carol rounds. That poor guy banking on his anonimity behind the mask shamelessly dances for all Christmas carols from “Silent night” to Indian Christian lyrics! Besides, he scares todlers at every house with his horrible mask and whiskers! Sometimes I wonder if we have reduced Santa Clause, very affectionately referred to in Tamil as “Christmas thatha(grandpa)” into a circus clown!  

When I was a little kid in Karur, my favorite Christmas father was Solomon Thatha. With his deep voice, bushy moustache and robust physique he was a lovable personality in 1950s. On the day of the Christmas tree function, he would appear in an immaculate white dress with a turban and would give us the Christmas gifts and great fun and joy. (Nobody worried about the absence of the white beard!) During the following few months, we would run after him calling out “Thatha, Thatha” to get an affectionate pat on the head!

 We usually celebrate the presence of the elderly in our churches and take efforts to honor them on special occasions. I think it is a good idea, though it sounds a little idiotic, to invite one of them as the chief guest of the Christmas tree function and make him the Santa Clause of this year. If that senior person is game for it, give him a slight make-up! But please….. pl..ea...se.. do not hide him with one of those pink mask with white beard. 

நான் ஒரு முட்டாளுங்க! - 17 முகமூடி தாத்தா!

எனது இனிய நண்பர் ஒருவர் முகநூலில் கிறிஸ்மஸ் தாத்தா வேடம் போடுவதற்கு முன்னும் பின்னும் என்று இரண்டு ஃபொட்டொ போட்டிருந்தார்! முகமூடி போட்டவுடன் என் நண்பரை மட்டுமல்ல மனுஷனையே காணவில்லை. இப்படி விகாரமான கிறிஸ்மஸ் தாத்தா முகமூடி தேவையா? 

என்னைக் கேட்டால் பெரும்பாலும் நம்ப ஊர் கிறிஸ்மஸ் தாத்தா வடிவமைப்பு அபத்தம் என்றுதான் சொல்லுவேன். கடந்த பல பண்டிகையிலே பயன்படுத்தி ஒடுங்கிப்போன முகமூடியைப் போட்டு கசங்கின சிகப்பு அங்கியோடு ஒரு பையனை (அல்லது பெண்ணை) ரெடி பண்ணி கிறிஸ்மஸ் பவனிக்கும் கூட்டி வர்ராங்க. அந்த தாத்தா “ஒப்பில்லா திரு இரா…” பாட்டுக்கு “டுவிஸ்டு”ம் பெத்தலையில் பிறந்தவரை…” பாட்டுக்கு “குத்து”ம் அபத்தமா ஆடுவதோடு தனது கொடூரமான முகமூடிய காட்டி வீட்டிலே இருக்கும் குழந்தைகளை பயமுறுத்தி அழ வைச்சிட்டு போய்விடுவாரு. எனக்கென்னவோ பன்னீர் காவடி தூக்குகிற கூட்டத்திலே வருகிற கோமாளி மாதிரி நமது கிறிஸ்மஸ் தாத்தா கேவலமயிட்டாரொன்னு தோணுது!

நான் சின்ன பையானா கரூரிலே இருக்கும் போது எனக்கு பிரியமான கிறிஸ்மஸ் தாத்தா சாலமோன் தாத்தா தான். வளமான குரலும் அழகான மீசையும், கனமான உடல் கட்டும் கொண்ட அவர் 1950 களில் எங்க எல்லாருக்கும் எப்போதும் தாத்தா தான். கிறிஸ்மஸ் மரவிழாவிற்கு அவர் அழகான தலைப்பாகையுடன் வருவார். (தாடியைப் பற்றி யாரும் கவலைப் பட்டது இல்லை.)  எங்களுக்கெல்லாம் பெருத்த மகிழ்சிய்யும் சின்ன சின்ன பரிசுப் பொருட்களையும் தருவார். அடுத்து வரும் மாதங்களில் அவரைப் பார்த்தாலே “தாத்தா! தாத்தா!!” என்று அவரை சுற்றி சுற்றி வரத்தோன்றும்.

நமது சபையிலிருக்கிற முதியோரை கனப்படுத்த நாம் எப்பொழுதும் விரும்புகிறோம். முட்டாள்தனம் என்று நினைக்காட்டி, ஒரு சின்ன ஆலோசனை - நமது கிறிஸ்மஸ் விழாக்களில் ஒரு முதியவரை கிறிஸ்மஸ் தாத்தாவாக கனப்படுத்தி சிறப்பு செய்தால் நல்லா இருக்கும்! அவரு விரும்பினார்னா கொஞ்சம் தாடி மீசை வையுங்க. ஆனா தயவுசெய்து முகமூடி போட்டு அழகான தாத்தா முகத்தை மூடிவிடாதீங்க.

CHRISTIAN IDIOT – XVI SUNDAY SCHOOL EXAMS!

Our daughter, Sheila is a gem of a child. She willingly helps me at home and takes good care of her little brother. She is remarkable in sharing with others and doesn’t picks up any quarrels. She is regular in reading the scriptures and says beautiful prayers. But she is not very smart in her studies. My husband and I do not mind that. But her class teacher has branded her as a “dull-head” and had nudged her to the last bench. Sheila was in tears one day when she told us that Mary, the daughter of a doctor, who gets the first mark in the class is the “teacher’s pet”. I pacified her saying, “You don’t have to worry about that; you are a darling child of Jesus.”

Do you know what happened last week? They had the Sunday school Examinations and naturally that smart child, Mary got the first prize. Poor Sheila broke down when she told me, “The darling child of Jesus is Mary, mummy, not me. Everybody in the church appreciated only her.”

Please tell me: Speaking about children, did not Jesus say, “Your Father in heaven does not want any of these little ones be lost.” (Mt. 18:14)? Why would this Sunday school then hold exams, give marks, give prizes to the smart ones and break the hearts of other kids like my little girl? The church should make every little child feel he or she is precious to Jesus. How can you in the church appreciate only the smart ones and leave the others out? Haven’t they suffered enough rejection in the day school?

I may sound idiotic but let me tell you, if the church seeks to develop Christian character and promote spiritual growth in children and make every one of them feel “I am a precious child of God”, please do away with exams and prize-giving in Sunday schools.

நான் ஒரு முட்டாளுங்க – 16 சண்டே ஸ்கூல் தேர்வுகள்

எங்க சரளா தங்கமான பொண்ணுங்க. முகம் கோணாம எனக்கு உதவி செய்வா; தம்பியை பொறுப்பா பத்துப்பா. மத்தவுங்களுக்கு பகிர்ந்து கொடுக்கிறதிலே அவ நம்பர் ஒண்ணு! யார்கிட்டயும் சண்டை போடமாட்டா. அழகா ஜெபம் பண்ணுவா ஒழுங்கா வேதம் வாசிப்பா. ஆனா பாருங்க அவ கொஞ்சம் மந்தம். அவ்வளவா படிப்பு வராது. நானும் அவ அப்பாவும் அதை பத்தி கவலைப்படுவதில்லை. ஆனா  அவ வகுப்பு டீச்சர் அவளை “மக்கு” பட்டம் கொடுத்து கடைசி பெஞ்சுக்கு தள்ளிட்டாங்க. முதல் மார்க் வாங்கும்  டாக்டரம்மா மகள் மேரி தான் டீச்சருக்கு “செல்லப் பிள்ளை”யாம்.  இதைச் சொல்லி கண் கலங்கிய சரளாகிட்டே, “ஏசு சுவாமிக்கு நீ செல்லப் பிள்ளைம்மா. ஆகையால கவலைப்படாதே” ன்னு சொல்லி அவளை சமாதானம் பண்ணி வெச்சிருந்தேன்.

ஆனா பாருங்க போனவாரம் ஞாயிறு பள்ளியிலே தேர்வு வச்சு பிள்ளைங்களுக்கு பரிசு கொடுத்திருக்காங்க. மேரிக்கு தான் முதல் பரிசு. அவதான் சமத்தாச்சே! சரளாதான் பாவம்; ரொம்பவும் சோர்ந்து போயிட்டா. “ஏசு சுவாமிக்குக் கூட மேரிதாம்மா செல்லப்பிள்ளை. அவளைதாம்மா கொவிலிலேயும் எல்லாரும் பாராட்டினாங்க.” என்று சொல்லி சரளா கண் கலங்கினா.

தெரியாமதான் கேட்கிறேன். இந்த சிறியரில் ஒருவனாகிலும் கெட்டுபோவது உங்கள் பிதாவின் சித்தமல்ல (லூக். 18:14) என்று ஏசு சாமி சொன்னாரே; சண்டே ஸ்கூலிலே பரிட்ஷை வைச்சு, மார்க்கு போட்டு, பரிசு கொடுத்து, எம்புள்ளை மனசை ஓடச்சு….. இதெல்லாம் தேவைங்களா? எல்லா பிள்ளைங்களும் சாமிக்கு பிரியமானவுங்க என்று சொல்ல வேண்டிய ஆலயத்திலே அறிவுள்ள பிள்ளைங்களை மட்டும் பாராட்டி பரிசு கொடுப்பது என்னங்க நியாயம்? அறிவிலே குறைவுபட்ட பிள்ளைகளுக்கு பள்ளியிலே கிடைக்கிற புறக்கணிப்பு பத்தாதா ஆலயத்திலும் புறக்கணிப்பா?

நான் சொல்லுவது முட்டாள்தனமா தோணலாம்: குழந்தைகளுடைய நல்ல குணங்களையும், ஆன்மீக வளர்ச்சியையும் பாராட்டி “எல்லாரும் ஏசுசாமி பிள்ளைங்க” என்று சண்டே ஸ்கூல் போதிக்கனும்னு நினைச்சிங்கனா, தயவுசெய்து பரிட்ஷை வைக்கிறதையும் பரிசு கொடுக்கிறதையும் ஓழிச்சுக் கட்டுங்க!

நான் ஒரு முட்டாளுங்க - 15 நான் இன்னமும் ஏன் கோயிலுக்கு போரேன்?

எனக்கு இளவயது. என்னைப் போன்ற இளைஞருக்கெல்லாம் திருச்சபை கமிட்டிகளில் இடமில்லைங்க. வேணும்னா நீங்களே லிஸ்டை எடுத்து பாருங்க; வாலிபர்கள் யாரும் இருக்கமாட்டங்க. ஆராதனையிலே ஏதாவது பங்கெடுக்கலாம்னா, வாலிபருக்கு வாய்ப்பில்லைங்க. வேதபாடம் வாசிக்க்க்கூட எங்க ஐயர் விடமாட்டாரு. எல்லா முக்கியமான பணியும் “மூப்பர்கள்” பொருப்பு! வாலிபர்களான நாங்க திருச்சபைக்குள்ளேயே ஓரங்கட்டப்பட்ட சிருபான்மைங்க! ஆனாலும் பாருங்க கோயிலை நான் விடமாட்டேங்க. எல்லா ஆராதனையிலும் பங்கெடுப்பேன். என்னை மாதிரி வாலிபருக்கு இந்த மாதிரி கோயில் ஆராதனையிலே பங்கெடுப்பது பயங்கர போருங்க. ஆனா, என்றைக்காவதும் மாற்றம் வரும்ங்கிர நம்ப்பிக்கையிலே இன்னமும் கோயிலுக்கு போய்கிட்டுதான் இருக்கேன். நான் சொல்லுவது முட்டாள்த்தனமா தோணலாம்; வேணும்னா பாருங்க என்றைக்காவதும் ஒருநாள் யாராவதும் ஒருத்தர், “வாலிபர்களும் சபைக்கு முக்கியமானவங்க” என்று கண்டுக்குவாங்க.